Manas & Korkut
Manas & Korkut
Ekim03.2026 20:00
Türkiye
İbrahim Selvi tarafından
Manas: İnsan kendi elleriyle inşa ettiği duygu kalesinin
zindanindan çıkıp akılın kentlerine geçmiş olsa her şey çok farkı olurdu, dünyada
aklını kullanan insan türü kısıtlı
Korkut: Neden insanlar akıllarını hiç kullanamıyorlar ya da
bu yönlü gelişme göstermiyorlar mı
Manas: Korktukları ve korkutuldukları için insan aklını beklenilen ölçüde
geliştiremiyor
Korkut: Nasıl bu kadar korkabilirler ya da korkutulabilirler
Manas: Her şeyden, yaşamdan, Kraldan, düşmanlarından, yok
olmaktan, ölmekten, Tanrıdan ve bilip tanıdıkları her şey den korkarlar daha
fazla aç kalmaktan, servetlerini, itibarlarını ve yaşam kalitelerini konforlarını
kaybetmekten sağlıklarını kaybetmekten ailelerini kaybetmekten vb.
Korkut: Bu kadar korku duyusunun altında aklın yasaması ya da kendisine alan açması düşünülemez. Bence
duyuların yüksek düzeyde gelişmesi korku paranoyasıyla ilintili olabilir
Manas: Evet aynen öyle. Korku, duygunun motoru gibidir çalıştığı anda hezeyan, endişe, kaygı, umutsuzluk ve boşluk yüksek
düzeyde artış gösterir, diğer yanda korku
ve hezeyan aklı gideren aklı kısırlaştıran iksir görevi yapar
Korkut: Manas, korku içimi
kararttı yaşama sevincimi giderdi lütfen buradan uzaklaşalım
Manas: Tamam kapatıyorum, buradan çıkıyorum ancak, son sözün
korkunun vurucu noktası “yasama sevincini gidermek, yaşamı değersizleştirmek”
oldu
Korkut: Geçtiğimiz yüzyıl Vesmany’i ziyaret etmiştim Vesmany, toplum, birey toplumsal bilinç ve toplumların ortak geliştirdikleri
ideanın ulusların gelişme ivmesi olacağından söz ediyordu. Sen yakın zamanda
Vesmany’i ziyaret ettin mi
Manas: Hayır ben en son Hans miller ile görüştüm. Hans, dünyada
neden parazitsel vasat üretimden yoksun insan
türünün nasıl olupta lider, karar verici konumuna yükselebildiğini anlamaya çalışıyordu
Korkut: Bu konuda bir şeyler ifade etti mi sana
Manas: Evet hatırladığım kadarıyla bir şeylerin avantajından yararlanan yasal örgütlenmenin sağladığı
güçlü katkı ve parazitsel faydacilik örgütlenmesini yarattığını ve bunun
Karşı durulamaz olduğunu vb şeyler
Korkut: Sence bu tespitlerinde doğruluk payı var mı
Manas: Bilmiyorum doğrusu hiç düşünmedim ortak geliştirdiğimiz
bir konu değil
Korkut: Üzerinde çalıştığın bir konu var mı? Manas, nelerle ilgileniyorsun
Manas: Gözlemlediğim şeyler olmuyor değil ancak, dünya bir
yandan kendini dibe çekerken diğer yanda dehşet verici gelişmeler olmakta net bir
şeyler saptamak olanaksız
Korkut: Ne gibi
Manas: İnsanlık bir
yanda merhametini, vicdanını yitiriyor ( bu küçük kıyamet) diğer yanda korkutucu bir teknolojik yarış ile
geleceğini, neslini tehdit ediyor yani dünya iki yönlü kuşatılmış
durumda
Korkut: Yani toprak kana, insanlık ölüme susadı mı diyorsun.
Dünya ne zaman vicdanını yitirirse insanlık
büyük savaşlardan sonra yeni bir başlangıç yapar
Manas: Umarım buna gerek kalmaz belki de yaşadığımız çağın insanı
daha akılcı bir çözüm üretebilir
Korkut: Tabi ki insanlar korku kalelerinin dehlizlerinden çıkıp
aklın güven kentinde yaşamaya başlarlarsa
çözüm üretmeleri beklenir
Manas: Bence de
Korkut: Sen bu anlamda ne katkı verebilirsin
Manas: Korkan insana hiçbir şey veremezsin ya da o alamaz,
koyacak bir yer bulamaz.
Korkut: Tamam cesaretlenmesi, dehlizinden çıkması için de mi
bir şey yapamazsın
Manas: Olabilir,
ancak insan kaybetmeyi göze alırsa
kaybetmekten çekince göstermezse, konforundan vazgeçerse neden olmasın
Korkut: Manas, sana veda edebilir miyim
Manas: Ne kadar uzağa gidebilirsin ki varlığı kuşatan yokluğun
içinde yeter ki buluşmak isteyelim

Yorumlar
Yorum Gönder