Simon & Vesmany

 

Simon & Vesmany

Eylül 22, 2026 — Kapadokya / Türkiye
İbrahim Selvi tarafından

Simon: Vesmany, sence güç nedir?

Vesmany: Güç mü? Bir insanın ya da bir devletin istediğini yaptırabilme imkânıdır.




Simon: O zaman elinde güç bulunan herkes güçlü müdür?

Vesmany: Gücü varsa güçlüdür.

Argon: Peki insan gücü kullandığını mı düşünür, yoksa bir süre sonra güç mü insanı kullanmaya başlar?

Simon: İlginç... Peki insan neden güç ister?

Vesmany: Hayatta kalmak, yönetmek ve istediğini gerçekleştirmek için.

Argon: Peki ya korumak için?

Simon: Kimi?

Argon: Kendinden daha zayıf olanı, toplumu, doğayı ve hatta bazen kendi içindeki insanı.

Vesmany: O zaman güç yalnızca üstünlük kurmak değil.

Argon: Belki de güç, üstünlük kurabildiğin halde bunu yapmamayı seçebilmektir.

Simon: Güç sahibinin en büyük ihtiyacı nedir?

Vesmany: Daha fazla güç mü?

Argon: Hayır. Kendisine “Hayır” diyebilecek insanlar.

Simon: Neden?

Argon: Çünkü insanın gücü arttıkça yanılmasının bedeli de büyür.

Vesmany: O halde güçlü insanın en büyük tehlikesi güçsüzleşmek değil.

Argon: Yanlışına itiraz edecek kimsenin kalmaması.

Simon: Peki ideal bir toplum kurulabilir mi?

Vesmany: Her toplum böyle bir yapı kurabilir mi?

Argon: İdeal toplum diye kusursuz bir toplum yoktur. İnsan kusurludur. Fakat daha adil, daha özgür, daha üretken ve daha sorumlu bir toplum kurulabilir.

Simon: Bunun başlangıç noktası nedir?

Argon: İnsan.

Vesmany: Yine insana döndük.

Argon: Çünkü kurumları ve sistemleri insanlar kurar. İnsan değişmeden kurduğunuz sistem, bir süre sonra eski insanın davranışlarını yeniden üretmeye başlar.

Simon: Peki nasıl bir insan?

Argon: Kendisini sorgulayabilen, başkasının hakkını kendi hakkı kadar önemseyen, özgürlüğün sorumluluk gerektirdiğini bilen ve gücü bir ayrıcalık değil, sorumluluk olarak gören insan.

Vesmany: Bunlar güzel nitelikler. Ama yalnızca iyi insanlardan oluşan bir toplum mümkün mü?

Argon: Hayır. Mesele de bu değil.

Simon: Öyleyse?

Argon: Öyle bir toplum kurmalısınız ki iyi insanın iyiliği karşılık bulsun, kötü niyetli insanın gücü sınırsızlaşamasın.

Vesmany: Demek ki yalnızca iyi insan yetiştirmek yetmiyor.

Argon: Yetmez. İyi insan yetiştiren eğitim, adil hukuk, güçlü kurumlar ve hesap verebilir yönetim birlikte gerekir.

Simon: Yani toplum yalnızca insan yetiştirmemeli; insanın davranışını da doğru yönde teşvik etmeli.

Argon: Evet. İnsan değişebilir. Güç de insanı değiştirebilir.

Vesmany: Amerikan toplumunu 1776'da kuran güç müdür, bilgelik midir, yoksa cesaret midir? Sizce nedir, Argon?

Argon: Bir toplumu yalnızca onu kuran güçle açıklayamayız. Bence üç şey birlikte vardı: cesaret, düşünce ve örgütlenme iradesi.

Simon: Güç yok muydu?

Argon: Elbette vardı. Fakat asıl mesele, gücün nasıl kullanıldığıydı. Cesaret insanları harekete geçirebilir; fakat toplumun geleceğini belirleyen, o cesaretten sonra ne inşa ettiğidir.

Vesmany: O halde özgürlüğü kazanmak başka, onu korumak başka.

Argon: Evet. Özgürlüğü korumak, onun nasıl yaşatılacağını düşünmeyi gerektirir.

Vesmany: Aptallık nedir biliyor musun Argon?

Argon: Söyle Vesmany.

Vesmany: Aptallık, cesareti olmayan hiçbir şeyin değerinin olmadığını anlayamamaktır. Korkan insan karar vermekten çekinir, sorumluluk almaktan kaçar. Kararsızdır; yönetilmeye ve idare edilmeye açıktır.

Simon: Peki toplum için?

Vesmany: Kendi kararını veremeyen toplum, kendi geleceğini de belirleyemez.

Argon: O halde Amerika'nın kuruluşunda gördüğün temel güç nedir?

Vesmany: Cesaret. Ama yalnızca cesaret değil. Cesareti kararlılıkla birleştirdiler ve gücü ölçülü kullanmaya çalıştılar.

Argon: Yani mesele yalnızca cesur olmak değil.

Vesmany: Elbette değil. Kontrolsüz cesaret başka bir şeye dönüşebilir.

Simon: Neye?

Vesmany: Gözü karalığa.

Argon: İşte burada bilgelik devreye giriyor.

Vesmany: Evet. Cesaret hareket ettirir, kararlılık yürütür, bilgelik ise sınırı gösterir.

Simon: O zaman bir toplumun gücü bu üçünde mi?

Vesmany: Belki şöyle:

Cesaret olmadan hareket yoktur.
Kararlılık olmadan sonuç yoktur.
Bilgelik olmadan ölçü yoktur.

Argon: Ve ölçüsüz güç?

Vesmany: Güç olmaktan çıkar.

Simon: Neye dönüşür?

Vesmany: Tahakküme.

Argon: O halde gerçek güç, her şeyi yapabilmek değildir.

Vesmany: Hayır.

Argon: Nedir?

Vesmany: Her şeyi yapabilecek güce sahipken, neyi yapmaman gerektiğini bilmektir.

Simon: Peki adalet bu tablonun neresinde?

Vesmany: Adalet kavramını, mülkiyetin korunması ve insanın doğuştan sahip olduğu değerleri dokunulmaz kılmak için kullanmak, gücü sınırlayan en büyük yaptırım olmaz mı Argon?

Argon: Olabilir. Fakat adaleti yalnızca bir yaptırım olarak görmemek gerekir. Yaptırım, yanlış yapıldıktan sonra devreye girer. Adalet ise gücün sınırını daha en başından çizer.

Simon: Nasıl?

Argon: Bir insanın hayatı, özgürlüğü, onuru ve meşru mülkiyeti korunuyorsa, güç sahibine şu söylenmiş olur:

“Buraya kadar.”

Vesmany: O halde adaletin asıl görevi nedir?

Argon: Gücü yok etmek değil.

Simon: Peki?

Argon: Gücü meşru sınırlar içinde tutmak.

Vesmany: Ve insanın doğuştan sahip olduğu değeri korumak?

Argon: Evet.

Simon: O halde güçlü devletin sırrı, ne kadar güç topladığı değil...

Argon: ...gücünü nerede durduracağını bilmesidir.

Vesmany: Ve o “dur” işaretinin adı?

Simon: Adalet.

Argon: Evet.

Adalet, gücün önündeki duvar değil; gücün hangi yoldan yürümesi gerektiğini gösteren sınırdır.


Aptal insan ya da toplun hiçbir şey bilmeyen hiçbir şey  yapamayan değil aksine uyanık kurnaz insanlardir.

Cesareti olmayan korkak insan ya da  toplumlar aptaldir ve aptallar  korkaktir ve korkak topluluklar hiçbir şeye sahip olamazlar her yönden her alandan dış müdahalelere aciktirlar.

Kurnazlık, uyanıklık adına yaptıkları her hamlenin bedelini daha misliyle karşılamak durumunda kalırlar herseyleri gizli kapaklıdır cesurca birşey ifade etmekten hep çekince gösterirler.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sultan Abdülhamid ( Kızıl Sultan )

Bir nefes içinde gizlenen hayat

ZEVK SAHİBİ OLMADAN YURT SAHİBİ OLUNAMAZ