MATERYALİST TERÖR: İNSANLIĞIN GELECEĞİNİ TEHDİT EDEN YENİ DALGA
MATERYALİST TERÖR: İNSANLIĞIN GELECEĞİNİ TEHDİT EDEN YENİ DALGA
Durmadan, hiç durmadan yürüyen ve koşan bir evrende yaşıyoruz.
Güneşin Samanyolu’ndaki yolculuğu, dünyanın güneş etrafında bitmeyen devinimi gibi…
Neye, nereye, hangi cisme, hangi çizime, hangi varlığa bakarsanız bakın
hiç durmayan bir hareket, bir ivme ve bir hız görürsünüz.
Sular akar, toprak yerinde duramaz, tir tir titrer.
Dağlar uğuldar, bulutlar durmaksızın yürür, yürür…
Evrenin bu kesintisiz hareketi içinde insanlık da bambaşka bir hareketle karşı karşıya:
Gözle görülmeyen ama hayatın her alanına sızmış bir düşünsel çöküş.
KLASİK TERÖRÜN ÖTESİNDE: YENİ BİR TEHDİT
Bugün “terör” deyince akla gelen kanlı örgütlerden çok daha tehlikeli,
sınırları ve bayrakları olmayan, bölgesel ya da yöresel olmaktan çıkmış,
tüm insanlığı ve insan türünün geleceğini tehdit eden farklı oluşumlar var.
Bu yapıları sadece “terör örgütü” kavramıyla açıklamak yetmiyor.
Çünkü bunlar silahlı ya da üniformalı değiller;
bazen bir şirket logosu, bazen bir algoritma, bazen bir müfredat,
bazen de bir reklam sloganı olarak karşımıza çıkıyor.
Bu yüzden meseleyi sadece “terör” başlığı altında değil,
daha derin ve kapsayıcı bir kavramla ele almak gerekiyor.
MATERYALİST İLLÜZYON: ZİHİNSEL ÇÖKÜŞÜN ADI
Sanırım bu durumu en iyi anlatan ifade şu:
Düşünsel bir çöküş, fikrî sapkınlık ve nihayetinde bir “materyalist illüzyon”.
Evet, evet…
Materyalist illüzyon.
İnsanı sadece tüketen, sadece harcayan, sadece “piyasanın dişlisi” olarak gören bu bakış açısı,
zamanla toplumsal bir algı bozulmasına, hatta toplumsal dezenformasyona dönüşüyor.
Ben bu tabloya bir ad daha eklemek istiyorum:
Materyalist Terör.
Bu, klasik terörden farklı olarak:
- Bir dağın tepesinde değil, şehirlerin tam göbeğinde,
- Ceket kravatlı toplantı salonlarında,
- Ekranların arkasında,
- Eğitim masalarında,
- Alışveriş sepetlerinde üretiliyor.
MATERYALİST TERÖRÜN CEPHELERİ
Bugün dünyamız, pek çok sektör ve kurumsal yapıda ortaya çıkan
materyalist terör eylemleriyle karşı karşıya.
Başlıca alanları şöyle sıralayabiliriz:
-
Gıda:
İnsan bedenini beslemek yerine bağımlı hale getiren,
tohumdan sofraya kadar kârı merkeze alan,
doğayı ve toprağı hoyratça tüketen bir sistem. -
İletişim:
Gerçeği aramak yerine algıyı yönetmeyi hedefleyen,
hakikati değil etkileşimi önceleyen,
insanı bilgiyle özgürleştirmek yerine manipüle ederek esir alan bir düzen. -
Teknoloji:
İnsanı güçlendirmesi gerekirken onu daha yalnız, daha kırılgan,
daha fazla gözetlenen ve daha fazla tüketen bir nesneye dönüştüren yapı. -
Kapitalizm:
Kârı insanın ve doğanın önüne koyan,
adaleti “piyasa şartlarına” indirgeyen,
yoksulluğu sistemin yan ürünü değil, doğal sonucu haline getiren mekanizma. -
Yargı:
Adalet arayışının yerini güç dengelerine bıraktığı,
hukukun üstünlüğü yerine “üstünlerin hukuku”nun konuştuğu zemin. -
Eğitim:
İnsanı bütünleştirmek, özgürleştirmek ve derinleştirmek yerine,
onu sadece “iş gücü” olarak hazırlayan,
soru soran değil itaat eden bireyler yetiştiren müfredat ve yöntemler.
Ve bunlara ilave edebileceğimiz daha pek çok sektör,
daha pek çok kurumsal yapı var.
ENGELLENEMEZ BİR İVME Mİ?
Bu materyalist terör, sanki:
- Engellenemez,
- Karşı durulamaz,
- Önüne set çekilemez bir güç gibi davranıyor.
Kendi alanını genişletirken güçlü bir ivmeyle ilerliyor;
bazen yasa oluyor, bazen “trend”, bazen “normal” diye hayatımıza sokuluyor.
En tehlikeli tarafı da bu:
Tehdit, “anormal” değil, “normal” gibi yaşanıyor.
İnsanlık, farkına varmadan kendi geleceğini tehdit eden bir düzene
gönüllü katılımcı haline getiriliyor.
PEKİ YA KARŞI DURUŞ?
Gelelim en acı soruya:
Bu materyalist terör oluşumuna karşı,
onu engelleyecek, yavaşlatacak ya da yönünü değiştirecek
ciddi bir karşı duruş veya politika var mı?
Maalesef bugün için ufukta güçlü ve bütünlüklü bir irade görünmüyor.
Devletler, kurumlar, uluslararası yapılar büyük oranda
aynı materyalist zeminde hareket ediyor.
Bu yüzden:
- Tehdit, “dışarıdan gelen düşman” olarak değil,
- Sistemin tam göbeğinde, günlük hayatın içinde üretiliyor.
Bu tablo, insanlığın geleceğini ilgilendiren en büyük güvenlik sorunu
olmasına rağmen, henüz adı konmamış bir kriz olarak kalıyor.
SON SÖZ YERİNE: YENİ BİR TANIM, YENİ BİR YÜZLEŞME
Bugün klasik anlamda terör örgütlerini konuşmak yetmiyor.
Silahın, bombanın, sınır ötesi operasyonların ötesinde
insanın zihnini, kalbini ve geleceğini hedef alan
materyalist terörü tartışmak zorundayız.
- İnsan onurunu merkeze alan bir ekonomi,
- Gerçeğe sadakati esas alan bir iletişim,
- Ezber değil düşünme yeteneğini geliştiren bir eğitim,
- Doğayla savaşmayan, onunla uyumlu bir kalkınma anlayışı geliştirilmeden
bu illüzyondan uyanmamız mümkün görünmüyor.
Belki de ilk adım, şudur:
Sorunu doğru adlandırmak.
Adını koyamadığımız şeye karşı mücadele de edemeyiz.
Bu yazı, işte bu nedenle
“materyalist illüzyon” ve “materyalist terör”
kavramlarını masaya yatırma çağrısıdır.
kapadokyapost@gmail.com
Kapadokyapost
Yorumlar
Yorum Gönder